نیکات

2012-01-15T21:42:00.001+04:00

راستش دیگر درست نمی دانم که چند سال و ماه است که خورشید آرزوی منی فقط تا می توانی گرمتر بتاب لطفا !
..

2012-01-11T16:58:00.003+04:00

از اینکه روی تختخواب دو نفره بزرگ بدون نظم می خوابیدند خیلی خوشش می آمد . هیچوقت مهم نبود که جای کدامشان کجاست . اهمیتی نداشت که سرهایشان را این طرف تخت بگذارند یا آن طرف . گاهی حتی به قطر تخت می خوابیدند . یک جور احساس رهایی خوبی بود . همان لحظه تصمیم می گرفتند چه جوری بخوابند .
بالای سر تخت ، روی زمین ، روی عسلی های کنار تخت پر از کتاب و چیزهای بی ربط و با ربط بود . کاغذ و مداد ، قرص های خواب آور ، شمع ، سیگار (از این سیگارهایی که فیتیله اش طعم شیرینی دارد ) ، یک زیر سیگاری پر ، مجله شهروند امروز ، یک جام خالی شراب ، یک لب تاپ که معلوم نبود از کی به خواب زمستانی رفته بود .
زن در نور کم ماه که از پشت پرده های نارنجی می تابید دستش را بی هدف بالای سرش برد و اولین کتابی که با دستش برخورد کرد را برداشت . کتاب نازکی بود .
گفت : این مال من !
مرد گفت : چی هست ؟
زن گفت : نمی دانم .
مرد گفت : خب . مال تو و لبخند زد .
..............
همه این چیزها چند سال بعد با دیدن دستخط مرد روی جلد همان کتاب به خاطر زن آمد . کتاب طوری روی میز قرار گرفته بود و نور جوری به آن تابیده بود که کلمات فرو رفته روی جلد را میشد دید . انگار مرد یک بار از این کتاب به عنوان زیردستی استفاده کرده بوده . کاغذی را روی این کتاب گذاشته و برای کسی چیزی نوشته بوده . شاید برای همان زن چیزی نوشته بوده . قلم را آنقدر فشار داده که رد کلمات درهم رفته روی جلد براق کتاب ماندگار شده اند .
.
.

دل زن می ریزد .
دل زن تنگ می شود .
زن جلد کتاب را می بوسد .
..

2012-01-05T01:16:00.003+04:00

اینطور شده که اگر حس خوبی داشته باشم اینجا برایت بگذارم در این صفحه تا شاید بیایی و نگاهی به آن بیاندازی و شاید حس خوب آن لحظه ام کمی به تو منتقل شود .
امشب حالم خوب بود .
ماه هم بود .
اشک روان و دل هم به شدت تنگ .
همین !
..

2011-12-22T23:38:00.000+04:00

کاش می شد امروز را با چشمان بسته زندگی کنم و در فضای خواب شب قبل بمانم !
..

2011-12-18T21:27:00.003+04:00

این فقط یک واقعیت است که من بعضی چیزها را فراموش کرده ام .
خوب است ، بد است ، غم انگیز است ، طبیعی ست یا هر چیز دیگر اصلا برایم اهمیتی ندارد . فقط می دانم که این اتفاق افتاده است .
من فراموش کرده ام چطور از تنهایی ام لذت ببرم .
من فراموش کرده ام پیش تر از این بیست ماه که گذشت چطور زندگی می کرده ام .
خیلی وقت ها دلم به شدت برای خودِ گذشته‌ام تنگ می شود . برای تنهایی های پر از سکوت و موسیقی‌ام تنگ می شود .
آرزوی یک ساعت تنها بودن را دارم اما به محض اینکه این فرصت پیش می‌آید دیگر نمی خواهمش .
دلم می خواهد بخوابم اما فرصت خوابیدن که فراهم می شود دیگر خواب را نمی خواهم .
تنها که می شوم دوست دارم زود آن موجود هشتاد و چهار سانتیمتری کنارم باشد و تا می تواند برایم وراجی کند و من هر لحظه در عجب باشم از این همه صبر و تحمل و بردباری خودم و خب این خیلی لذتبخش است .
بچه داشتن واقعا تجربه منحصر به فردی ست . از خوب یا بدش حرف نمی زنم که اگر نظر مرا بخواهید من می گویم داشتنش بهتر از نداشتنش است اما حقیقتا سخت است .
سخت تر می شود وقتی مثل من و امثال من تلاش کنی بچه را به مجموعه ای که پیش از بچه داشتن بوده‌ای اضافه کنی .
سخت است .
سخت ترین است .
شیرین است .
و دیدن جوانه‌ای که می بالد دلپذیر است .
من فقط به استراحت احتیاج دارم .
اما مطمئن نیستم وقتی شرایط استراحت فراهم شود بتوانم استراحت کنم .
و خب،
این خیلی بد است !
..
..

2011-12-10T20:54:00.003+04:00

دلم می خواست می توانستم حدس بزنم آسمان را از کدام نقطه کره خاکی نگاه می کنی و در دلم امید داشتم آسمان جایی که هستی ابری نباشد که اگر ابری نباشد و اگر ماهِ امشب را ببینی حتما تو هم هزاران صفت زیبا برای ماه امشب در ذهنت خواهی ساخت و اگر جایی برای نوشتن داشتی حتما امشب چیزی در این مورد می نوشتی و مخاطب آن نوشته من بودم !
..

2011-11-27T17:28:00.002+04:00

از قدرت اعجاب انگیز یک تکه کاغذ مچاله شده که روی آن چند کلمه بی ربط نوشته شده و ته یک کشو از مدتهای پیش خاک میخورده و تصادفا یک روز پیدایش می کنید غافل نشوید .
..

2011-11-24T20:18:00.003+04:00

از چیزهایی که به درستی در مورد خودم می دانم یکی اینکه مدتهای زیادی ست از چیزی متعجب نمی شوم
و خب ،
این خیلی خوب نیست !
..

2011-11-09T00:27:00.002+04:00

یک صبح برفی در تهران بیدار شدم ،
ظهرش هوای بهاری شهرمان را هزاران کیلومتر دورتر نفس کشیدم و با خودم فکر کردم حقیقت همیشه همینطور پایمال می شود . پاییز چه شد پس ؟
..

2011-11-01T14:34:00.002+04:00

هفت میلیارد نفر جمعیت این کره خاکی !
در خبرها می گویند .
نشان می دهند .
هشدار می دهند .
من اما به همان یک نفر فکر می کنم که برای من بی عدد است .
بی نهایت است !
..

2011-10-13T17:27:00.001+04:00

ماه تمام ،
ما ناتمام !
..

2011-10-10T14:21:00.001+04:00

برق چشمان پسر را تاب نداشتم .
چه بود در نگاهش ؟
شاید همان چیزی بود که من مدتهاست دنبالش می گردم و نمی توانم در خودم ایجادش کنم .
شادی ، سپاس ، ناباوری ، مهر ، غیر منتظره ها . نمی دانم !
برای لحظه ای به خود غره شدم که من باعث شادی اش شدم و غرق لذت شده بودم که ناگهان دچار تهوع شدم.
من انتظار بازگشت دارم ! به خاطر کار خوب انتظار پاداش دارم . حتی داشتم با خودم حساب و کتاب می کردم که من اینکار را انجام دادم در عوض آن نیروی برتر که اسمش هر کوفتی هست باشد باید برای من این کار را انجام دهد چون من در شرایطی که برای خودم هم دشوار بود به کس دیگری کمک کردم و گذشت کردم و...
همه اینها در یک ثانیه اتفاق افتاد و حالا من زار زار گریه می کنم و از خودم بیزارم و از هر آنچه که باعث به وجود آمدن این حسهای متناقض در من می شود که خنده و گریه ام هیچ کدام لطفی ندارند .
حالا باید یک کار بد انجام دهم که دلم خنک شود .
من از خودم بیزارم .
از خودم بیزارم .
بیزار !
امیدوارم امشب خواب لبخند پسر را ببینم تا شاید این بار بتوانم بدون حساب و کتاب لحظه ای فقط شاد شوم از شادی اش !
..

2011-10-05T00:21:00.000+04:00

دوستان جوانی پدرم حالا خیلی هایشان دوستان من هستند . یعنی مردانی هستند که مرا در خیلی کودکی یا حتی هنگام تولد دیده اند و شاهد بزرگ شدنم بوده اند .
سال ها بینمان فاصله بوده اما تاثیراتشان را از راه دور و غیر مستقیم در زندگی من داشته اند .
حالا گاهی یکدیگر را میبینیم . در فیس بوک برای هم پیغام می گذاریم . ما خودمان با هم دوست هستیم . آنها دوستان خود من هستند نه دوستان پدرم .
به آینده ای فکر می کنم که دوستان این روزگار ما دوستان باران هستند . همان هایی که باران کودکی اش را با آنها می گذراند و حتی آنها را بیشتر از پدربزرگ ها و مادر بزرگ هایش می بیند .
خانواده برای باران یعنی چی ؟
در خاطرات کودکی اش هم خون ها هیچ نقشی ندارند و خب من نمی دانم که این خوب است یا بد !
..

2011-10-04T11:02:00.001+04:00

خیلی سال پیش یک روز ظهر، کسی ، اتومبیل ما را دزدید . تمام این سالها خیلی ناخودآگاه هر وقت اتومبیلی شبیه به آن می بینم پلاکش رو چک می کنم . یک جورایی چشمم همیشه دنبالش است . آن اتومبیل حالا هیچ ارزشی ندارد و پیدا شدنش اصلا مهم نیست اما مسئله اینست که چشم آدم همیشه دنبال چیزهایی ست که ناگهان از دست می دهد .
چشم من این روزها مدام سقف های چوبی را می بیند، دنبال می کند و خیلی سریع پیش از آنکه خودم را پیدا کنم اشک میریزد. یک روز ظهر، کسی ، تنها سقف چوبی ما را دزدید .
..

2011-10-04T02:36:00.003+04:00

گفتم بگم که دلم برات تنگه و گفتم که بگم چقدر تو یادم داری برا خودت قدم می زنی هی
..
بریده ای از یک نامه

2011-10-03T14:18:00.003+04:00

از چیزهایی که حقیقتا در مورد خودم نمی دانم یکی اینست که آیا من آدم شادی هستم یا آدمی غمگین ؟
..

2011-09-30T22:55:00.002+04:00

کتانی های سفیدی دارم که با آنها خیلی سفر کردم و صورت زمین را در سرزمین هایی دور از هم با آن دو نوازش کردم و گاهی هم جفت پا بر دهانش کوبیدم .
کتانی هایم سوراخ شده اند .
دخترک هر روزه آن ها را میاورد و جلوی چشم من کفِ این خانه کوچک با آنها راه می رود و می خندد و من دلم برای سفر پر میزند .

..

2011-09-25T02:28:00.002+04:00

نیمه شب گذشته.
جلوی ظرفشویی ایستاده ام و رویم به دیوار است.
ظرف می شویم.
پاهایم روی زمین است و شکمم را چسبانده ام به ظرفشویی. دستانم کف آلود است و بوی توت های وحشی مایع ظرفشویی مشامم را پر کرده است.
این ظاهر ماجراست.
تکه ای از من در یکی از اتاقهای پشت سرم است. در تختخواب دخترک می چرخم که چیزی مزاحم خوابش نشود . عروسکی زیرش گیر نکرده باشد. دمای اتاق نامناسب نباشد.
تکه دیگرم در آن یکی اتاق است. فکر می کنم صدای ظرف شستن مانع خوابش نشود.
گوشه ای از حواسم به بطری های در حال استریل شدن است.
یک تکه ام مثل همیشه چند هزار کیلومتر آن طرفتر در خیابانی، در کوچه ای، در ساختمانی، در خانه ایست.
حواسم به فردا هم هست.
به دوستی فکر می کنم و ایمیل های بدون سلام و احوالپرسی مان.
به تغییرات زندگی فکر می کنم. به اتفاقات خوشایند و ناخوشایندی که این روزها می آیند و می روند .خوبهایش می روند و بدهایش قرار است که فعلا مهمانمان باشند.
به چیزهایی که از دست دادم. چیزهایی که دلخوشی ام بودند. که از دست دادنشان دلم را بدجوری سوزاند. غمگینم کرد و بیزارم کرد.
بیشتر دلم از این میگیرد که حتی مجالی برای خداحافظی نداشتم.
دلم تنگ می شود.
دلم می گیرد.
یعنی من واقعا لیاقت آن ها را نداشتم که از دستشان دادم ؟
کجای کار اشتباه بود ؟
من اشتباه کردم ؟
لیاقت من چیست ؟
ظرفیت من چقدر است ؟
آینده چه می شود ؟
چرا این ظرفهای لعنتی تمام نمی شوند ؟
..

2011-09-21T16:42:00.001+04:00

من دوست دارم موقع آشپزی یک لیوان نوشیدنی کنار دستم باشد و گاهی لبی تر کنم حتی با شیر سویا .
..

2011-09-19T21:29:00.002+04:00

و کسانی هستند که در آپارتمانی زندگی می کنند که آنتونی گائودی آن را ساخته است و اینجوریه که ناگهان حالت از خونه خودت و اطرافیانت به هم می خوره !
..

2011-09-15T02:08:00.002+04:00

تکه های مرغ را می شستم و در سبد می گذاشتم.
دستها ، پاها.
گردنش.
سینه اش که دو قسمت شده بود.
پوسته تخم مرغ را از کنار سبد برداشتم و روانه سطل آشغال کردم.
به زندگی اش فکر کردم .
به زندگی هر دویشان .
آنکه درون تخم مرغ بوده و صبحانه فرزند من شده بود و آنکه قرار است خوراک فردای ما شود.
زندگی مرغی !
..

2011-09-10T18:08:00.002+04:00

وقتی حالت خوب نیست حتما یک جایی و یک جوری ریده شده به حالت و وقتی حالت خوبه حتما یک جایی و یک جوری قراره برینن به حالت .
..

2011-09-04T01:00:00.002+04:00

همین الان سی و سه سال و سه ماه و سه روز و سه ساعت از عمر من گذشت !
..

2011-08-22T02:01:00.003+04:00

پیشانی های بسیار بلند
اقبال های بسیار کوتاه
تمام چیزیست که از آن خانواده در ذهنم مانده !
..

2011-08-17T02:02:00.002+04:00

از اون شب های پر کلمه ،
از اون شبهای پر جمله ،
از اون شبهای پر خیال ،
از اون شبهای پر حسرت ،
از اون شبهای پر بغض ،
از اون شبهای پر نگرانی ،
از اون شبهای پر سکوت ،
از اون شبهای پر خاطره ،
از اون شبهای پر ناتوانی ،
از اون شبهای پر از حس بیزاری از زندگیِ کوفتیِ کثافته امشب !

2011-08-13T02:45:00.001+04:00

یار با ماست
یا با کشک !
..

2011-08-09T02:50:00.003+04:00

بچه که بودم وقتی تو بغل بابام می خوابیدم سعی می کردم نفسمو با نفس بابام تنظیم کنم که با هم نفس بکشیم . دم و بازدممون یکی باشه .
اینطوری در طول روز همیشه با خودم فکر می کردم همین الان که من نفس کشیدم بابام هم هر جا که هست نفس کشید .
یک حس کودکانه خوبی بود .
..

2011-08-03T01:12:00.002+04:00

رادیو تصنیفی پخش می کند .
رانندگی می کنم .
همان دخترک یازده ساله می شوم که نوار کاستی در میان کاست های عمویش پیدا کرده و ساعتهای تنهاییش را در شهر غریب و خانه خالی با آن پر می کند .
موهای تنش سیخ شده از شنیدن موسیقی .
همیشه فکر می کرده خیلی خوش شانس بوده که چنین چیزی را کشف کرده بوده چون حتما بدون شنیدن این تصنیف زندگی چیزی کم داشت .
مرا عاشق چنان باید !
..

ارگاسم

2011-08-02T02:15:00.000+04:00

زود رسیدن بهتر از هرگز نرسیدن است !
..

2011-07-30T18:21:00.000+04:00

یک زمانی یک نفر را می شناختم ،
یعنی فکر میکردم می شناسم ،
راستش اون موقع می شناختم خب ،
شاید هم اشتباه می کردم ،
البته گاهی دچار تردید می شدم که شاید چیزی که من از اون می شناسم حقیقت نباشد حتی چند باری هم به خودش گفتم اما او انکار کرد ،
خیلی دوست می نمایاند ،
دوست بود ؟
نبود ؟
ولش کن اصلا .
یادم رفت چی می خواستم بگم در مورد همین آدمی که می شناختم یعنی فکر می کردم می شناسم یا راستش اون موقع خب می شناختم و ...
..

برای مریم و جوانه اش

2011-07-29T11:40:00.003+04:00

سالهای نزدیکی که گذشت پر بود از خواستنها و توانستن ها و گاهی هم نتوانستن ها .
آنقدر گفتیم و گفت که می خواهد درخت شود ، می خواهد سبز شود ، می خواهد خودش را در باغچه ای بکارد تا درخت شد ، سبز شد ، خودش را در باغچه ای که نه ، در باغی کاشت .
..

2011-07-28T18:37:00.000+04:00

بیماری مخصوص مادران :
پا درد ناشی از تلاش بسیار برای بی صدا راه رفتن هنگامی که کودک خواب است !
..

2011-07-27T17:34:00.000+04:00

از اتفاق های اجتناب ناپذیر بد دنیا :
عطسه پشت فرمان در حال رانندگی !
..

2011-07-26T02:24:00.002+04:00

وقتی احساس تنهایی می کنی یا بی پناهی یا یک حسی از این قبیل که اسمی برایش ندارم اما تعریفش می شود این که ببینی دور و برت پُر است از آدمها و دوستان جورواجور اما تو برای داشتن یک زنگ تفریح کوتاه هیچکس ( واقعا هیچکس ! ) را نداری ، ناخودآگاه خودت را جمع می کنی .
ناگهان میبینی که دراز کشیده ای و خودت را مچاله کرده ای . مشتت را گذاشته ای جلوی دهانت ، چشمانت باز است ولی چیزی نمیبینی . بعد همینطور زمان می گذرد . بعد بی خیال خوابیدن میشوی . بعد یاد صبح می افتی که مجبوری بیدار شوی . بعد تصمیم میگیری بخوابی . بعد باز مچاله می شوی . بعد ...
..

2011-07-20T23:33:00.003+04:00

میز چوبی قدیمی را کشیدم جلوی پنجره طوریکه وقتی نشستم ماهِ نیمه افتاد درست گوشه چپ پنجره .
آنقدر همانجا نشستم تا ماه از گوشه راست قاب پنجره خارج شد . چهل دقیقه طول کشید .
انگار به دیدارت آمدم و با هم چای نوشیدیم و رفتم .
به همین سادگی .
..

2011-07-20T04:02:00.000+04:00

گاهی اوقات یک چیزهایی با یک چیزهای دیگر دچار همزمانی می شوند و بعد تبدیل می شوند به یک مجموعه بی ربط به هم تنیده شده که مدام یکدیگر را یادآوری می کنند .
برای من روزهای آخر تیرماه سال هشتاد و هفت می شوند تهران ، او ، بیمارستان ، بابا ، ماه کامل ، شبهای تا به سحر بیدار ، تب و تاب ، خیالات حقیقی ، تجربه های بی بدیل ، انتظار ، دلتنگی .
آن روزها یکی مُرد ، یکی تولدش بود ، یکی با اشک و غصه زیاد در حالیکه صدای معروف و به یادماندنی مُرده را تقلید می کرد از آنکه مرده بود داستانهای شنیدنی تعریف می کرد کنار بستر کسی که تا چند قدمی مرگ رفته بود .
من میان احساساتم بال بال می زدم . نتیجه اش این بود که سازهایم را یک به یک از کمد در می آوردم و بعد از چند سال دوری هر شب یکی را با خودم به جایی می بردم که حرفی برای زدن داشتم .
جایی که حرفی برای حرف زدن دارم .
جایی که همیشه دلتنگ خلوتش هستم .
پیش کسی که همیشه دلتنگش هستم .
..

2011-07-19T16:32:00.002+04:00

خیال را از زندگی بگیر
اسم چیزی که باقی می ماند چیست ؟
..

2011-07-18T13:45:00.002+04:00

باران باریده باشد .
در بزنی .
در را باز کنم .
زیر سقف شیب دار خانه ام ایستاده ای و از پشت سرت میبینم که قطرات درشت باران از شیروانی می چکد روی سنگفرش حیاط .
تو را دعوت به قهوه می کنم .
داخل خانه جنگلی ام هیزم های نیمه خیس با سر و صدا می سوزند .
زندگی گاهی زیبا هم می تواند باشد .
..

2011-07-17T17:26:00.002+04:00

حتی قاصدک هم زندانی شده بود !
..

2011-07-13T02:05:00.002+04:00

آدم باید همیشه یک گردنبندی به گردن داشته باشد که یک وقت خوبی از خودش جدایش کند و به گردن کس دیگری بیاویزد .
باید بوی تو را بدهد تا همیشه .
باید بوی آن لحظه را بدهد .
تا همیشه !
..

2011-07-11T05:54:00.000+04:00

این موسیقی را که می شنوم من آدم دیگری هستم .
این موسیقی را که می شنوم من جای دیگری هستم .
این موسیقی را که می شنوم من به چیزهای دیگری فکر می کنم .
این موسیقی را که می شنوم بوهای دیگری در خاطرم زنده می شوند .
این موسیقی را که می شنوم صدای تو در گوشم میلرزد .
این موسیقی را که می شنوم من باید بیایم پیش تو .
این موسیقی را که می شنوم تو باید در را به رویم باز کنی .
این موسیقی را که می شنوم دلم تنگ تمام نیمه شب های به صبح نرسیده میشود .
برای همین است که نباید این موسیقی را بشنوم .
مرا یاد زنی می اندازد که مدتی ست در خودم حلق آویزش کرده ام ولی نمی میرد . دست و پا میزند و به چشمان بی رحم من زل زده است .
دلم برایش ریش ریش می شود .
دوام بیاور .
..

2011-07-10T01:44:00.003+04:00

روزی که قرار بود جدول ضرب را حفظ کنیم دایی‌ام خودکشی کرد .
روز امتحان جدول ضرب من مجبور شدم به خانم معلممان بگویم من بلد نیستم چون دایی‌ام خودکشی کرده . همان موقع هم به نظر خودم دلیل بی ربطی بود اما واقعا دلیل من همین بود . ما شبانه به شهرستان رفته بودیم .
مطمئنا وقتی داشت خودش را با چاقو پاره پاره میکرد به این موضوع فکر نمی کرد که در خاطره خواهرزاده‌اش تا ابد جدول ضرب با خودکشی همراه خواهد بود .
..

2011-07-08T05:24:00.000+04:00

یادم هست که مرد جوان خیلی به هیجان آمده بود . اخبار را پیگیری می کرد و ما هم همراهیش می کردیم . امیدوار بود . هیجانش را مخفی نمیکرد . بعد از تمام این سالهای بی خبری و مهاجرت اجباری و پناهندگی و دوری از تمام چیزهایی که خیلی دوست می داشت و به ناچار ترکشان کرده بود حالا نور امیدی در آن دورها سوسو میزد . آنجا بود که دانستم به خاطر گرایشات سیاسی اش زندان رفته ، شکنجه شده و برای اینکه زنده بماند کشور را ترک کرده . هجدهم تیرماه هفتاد و هشت در شهر کوچکی در آلمان اقامت داشتم . تمام خبرها مربوط به ایران بود . خیلی خوب صورتش را به یاد می آورم . می درخشید . می خواست برگردد . پر می کشید . مادرش آرامش می کرد . صبر کن ! صبر !
خسته بود . جوان بود . باهوش بود . بی طاقت بود . عصبانی بود . پر از خشم بود . مهربان بود . باسواد بود . اهل تفکر بود . زیاد می خواند . زیاد می نوشت . تنها بود . همراه بود . شوخ طبع بود . نکته سنج بود .
ما ده روز با هم در خانه ای مهمان بودیم و دلنشین ترین همصحبت آن روزهای بیست سالگی ام بود در آن جمع نسبتا دوست نداشتنی . حسابش کلا از بقیه جدا بود .
بعد از آن سفر دیگر هیچوقت ندیدمش . با اینکه چند بار دیگر به آلمان سفر کردم ولی رابطه هایم طوری بود که دیگر راهی به هم نداشتیم . گاهی نامش را جستجو می کردم شاید کتابی از اون منتشر شده باشد با اینکه می دانم اگر هم شده باشد با نام مستعار بوده است .
حالا در همین روزهای هجدهم تیرماه که مرا همیشه یاد او می اندازد از راه دوری شنیدم که چند روز پیش در یک حادثه از دنیا رفته ست . در همان گوشه اروپا . در همان دلتنگی های از جنس خودش . در همان امیدها و آرزوها .
آلبوم عکس هایم را ورق می زنم . عکسی پیدا می کنم . دور میزی نشسته ایم .
حالا یکی مرده ، یکی اینجا و یکی معلوم نیست کجاست !
آهای زمونه ،
آهای زمونه ،
این گردونه رو کی داره می گردونه ؟
اصلا آدم برای چه باید مهاجرت کند که زنده بماند که بعد در یک حادثه بمیرد ؟
..

2011-07-06T19:08:00.002+04:00

تصویر زنی که در آشپزخونه بی صدا اشک میریزد خیلی غم انگیز است .
همیشه فکر می کردم زنانی در آشپزخانه بی صدا گریه می کنند که دلشان از دست همسرشان گرفته ست . به آشپزخانه پناه می برند . مثل یک سنگر از آن استفاده می کنند .
من امروز بی صدا در آشپزخانه گریه کردم چون ترسیده بودم .
چون در خانه تنها بودم و روی لباسم چند لکه کوچک از خون دخترکم ریخته بود .
اتفاق به نظر خیلی بزرگ نبود و نیست .
حالش خوب است .
دو ساعت از آن موقع گذشته و حالا خوابیده .
بی صدا گریه می کنم چون تازه خوابش برده .
گریه می کنم چون تازه فرصت کردم به خودم بیایم و وحشت کنم .
وحشت از آسیب دیدن .
وحشتِ از دست دادن .
همه زندگی به اشتیاق به دست آوردن چیزی و اضطراب از دست دادنش می گذرد .
ای زندگی از تو متنفرم .
..

2011-07-03T01:16:00.002+04:00

نوایی در سرم می پیچد که نمی توانم زمزمه اش کنم ولی از شنیدنش مدام اشک میریزم .
خیلی زیباست .
..

2011-06-27T16:33:00.002+04:00

این زمین نو است .
من تا همین چندی پیش وقتی پرنده ای از مقابل پنجره می گذشت ، پشت سرش ، افق را میدیدم اما حالا ساختمانی عظیم الجثه شده پس زمینه پرواز پرنده ها.
با خودم فکر می کنم این اتفاق بارها برای من در این سرزمین افتاده . من شاهد زمین های بدون سازه زیادی بودم در این شهر که حالا در هر چند صد متر مربعش تا ارتفاع نمی دانم چقدر صدها نفر به صورت عمودی زندگی می کنند .
من چشم انداز تمام پنجره هایمان را پیش از ساختمان های جدید به خاطر دارم . بعد فکر می کنم آن نماها هرگز دیگر تکرار نخواهند شد . چند سال دیگر امکان دارد این ساختمان ها خراب شوند و یا اصلا اگر خراب شوند کسی از پشت آنها خبر ندارد . تا کجا ساخته شده اند این هیولاها ؟!
من همیشه ترجیح می دادم در شهری زندگی کنم که صدها سال پیش این سازندگی را انجام داده بودند .
من حوصله شاهد سازندگی بودن را ندارم .
وقت هم ندارم .
کلا !
و خب ،
این خیلی بد است !
..

دسته بندی

2011-06-25T13:59:00.000+04:00

آدمهای شبانه
آدمهای روزانه !
..

کافه سه شنبه

2011-06-21T09:09:00.000+04:00

به کافه نیکات بیایید

دسته بندی

2011-06-19T12:24:00.000+04:00

آدمهای خوشمزه موردِ علاقه پشه ها و دیگران !
..

2011-06-15T23:54:00.002+04:00

ماهِ کامل
ماهِ نیمه
ماهِ نو ،
ماهِ نقره ای
ماهِ طلایی
ماهِ سرخ ،
همه را می بینی .
همه را می بینم
و
دلتنگ می شوم .
..

2011-06-15T09:09:00.002+04:00

امروز باران چهارده ماهه شد .
از دیروز شروع به راه رفتن کرده ست .
مجموع کلماتی که به درستی استفاده می کند به بیست نمی رسد اما با همان ها بیشتر نیازهایش را برآورده می کند حتی اگر نخندید باید بگویم گاهی شعر هم می خواند و داستان کوتاهی هم برایمان تعریف می کند . این شعرها و داستان ها بیشتر با پانتومیم همراهند و ملودی ای که از داستان به خاطرش هست .
غذایش را خودش می خورد با هر زور و زحمتی که بتواند .
نام تمام اسباب بازی هایش را می داند .
برای آدم های مختلف که زیاد در زندگی روزمره مان حضور دارند علامت گذاشته ست . هر کسی صدایی یا ادایی دارد .
موهایش بلند و پریشان هستند . دلم نمی آید کوتاهشان کنم . ژولیدگی اش را دوست دارم .
بوسیدن بلد است . گاهی ناگهان مرا می بوسد . بیشتر سرم را یا گاهی دستم را .
عاشق نقاشی کردن است و البته هر چند دقیقه گاز کوچکی از مداد شمعی اش میزند .
دوربین عکاسی دارد . دوربینش باطری ندارد اما با همان دوربین کلی عکس می گیرد در خیالش . همان دوربین قدیمی خودم بوده .
در کتابخانه مان طبقه کوچکی مربوط به کتابهای باران است . خودش می رود آن ها را برمیدارد و باز می گذارد سر جایشان .
در طول شبانه روز به هر بهانه ای شرایط را برای رفتن به حمام و آب بازی یا حداقل شستن دست و صورتش فراهم می کند .
صدای چت گوگل را می شناسد . صدای تلفن مرا می شناسد . صدای چرخیدن کلید در قفل را می شناسد که نشانه آمدن بابا ست .
شطرنج را می شناسد .
قایم باشک بازی بلد است . کلاهی سرش می گذارد و می کشدش روی چشمانش و منتظر می نشیند تا پیدایش کنی گاهی سکسکه اش میگیرد از هیجان همانطور که زیر کلاه یا پتو قایم شده ست .
فرق تار را با سه تار می داند . خودش تنبک کوچکی دارد .
از شن و ماسه و خامه کیک و هر چیزی که به دست و پایش بچسبد خوشش نمی آید .
سخت و دیر با آدم ها ارتباط برقرار می کند اما اگر ارتباط برقرار شود رفیق بی کلکی ست !
خلاصه آدم محترمی ست برای خودش در این زندگی .
یک آدمیزاد کوچک که به تازگی به حالت عمودی درآمده و من هنوز به دیدنش به صورت ایستاده عادت ندارم .
..

کافه سه شنبه

2011-06-14T12:01:00.001+04:00

به کافه نیکات بیایید

دسته بندی

2011-06-12T16:24:00.002+04:00

آدم هایی که در حمام رو به دوش می ایستند و آنهایی که پشت به دوش .
..

کافه سه شنبه

2011-06-07T19:33:00.003+04:00

به کافه نیکات بیایید

چه باید گفت به

2011-05-29T16:29:00.000+04:00

اون دسته از آدمایی که تو یک کنسرت فقط برای نوازنده دف دست می زنند !
..

در ستایش بیسکوییت کرم دار !

2011-05-26T17:08:00.003+04:00

به من بگویید راز نهفته در بیسکوییت های کرم دار را که حتی بچه یک ساله را وا می دارد تا آن را از وسط به دو نیم کند و با لذتی وصف ناشدنی کرم هایش را بلیسد و لبخند بزند !
..

2011-05-21T15:19:00.000+04:00

فنجان ها در کیفیت طعم قهوه تاثیر دارند !
..

کافه سه شنبه

2011-05-17T12:53:00.002+04:00

به کافه نیکات بیایید .
..

2011-05-14T22:44:00.002+04:00

مردک ایستاده بود کنار جاده رو به گندم زاری که قرار بود مرا یاد تو بیاندازد و ایستاده می شاشید .
..

2011-05-12T11:17:00.000+04:00

عامل تعیین کننده طول سفر : میزان شیر خشک باقی مانده !
..

2011-05-09T01:07:00.000+04:00

برای من صبحِ زود است .
بی صدا و پر امیدم . شب نخوابیده ام .
تا صبح خیال بافته ام . خیالاتی بافته ام که می توانم محققشان کنم اما می دانم و مطمئنم که اینکار را نمی کنم . خیالات شیرینم را نگه می دارم و باز نگه می دارم و باز به هم می بافمشان تا رشته شان محکم تر شود . آنقدر محکم شود تا دیگر اسمشان خیال نباشد . حقیقت شوند از شدت خیال !
سوار آسانسور می شوم . موسیقی نامناسبش حالم را به هم می زند . چرا نباید چند ثانیه ای در این اتاقک کوچک ساکت بود ؟
نسیم بهاری می نوازد صورتم را. موهایم هنوز کمی مرطوب هستند. دستهایم هنوز بوی کرم پرتقالی می دهند اما او می گوید بوی کیک یزدی ست وقتی دستم را می بوید.
هیچوقت نمی توانم احساساتم را درست همانقدر که هست برایش توضیح دهم . کلمات ناچیزند. از روزمرگی حرف می زنیم و چای می نوشیم .
این لحظات همان هایی هستند که تحقیقا در زمان حال زندگی می کنم . هیچ جای دیگری نیستم . به تمامی همانجایی هستم که هستم . این لحظات همان هایی هستند که روزهای بعد حسرتشان را می خورم و دلتنگشان می شوم !
زمان سُر می خورد .
...................
سوار آسانسور شده ام . موسیقی اش بسیار مناسب است . فکر می کنم چه خوب که من مجبور نیستم این چند ثانیه را در سکوت بگذرانم.
طاقت سکوت را ندارم .
طاقت ندارم .
..

2011-05-06T17:20:00.001+04:00

به من نگویید زمان همیشه یکسان می گذرد .
این یک دروغ بزرگ است .
زمان با او میگریزد ، نمیگذرد !
..

2011-05-05T14:27:00.001+04:00

به او بگویید
بر درختی کآشیان مرغ تست
شاخ مشکن مرغ را پران مکن
زمان زیادی گذشته !
..

2011-05-03T09:56:00.000+04:00

سالها از آن روزهای طولانی شاگردی و سرسپردگی می گذشت .
حتی مدت های زیادی بود که سرسپردگی جای خودش را به دلگیری داده بود .
تلاش برای بیخبر ماندن بهترین انتخابم بود به امید شنیدن خبری خوش ! خبری که به چیزهایی که برای من ارزش بود و خودش به من آموخته بود نزدیک باشد نه آنچه که انجام می داد و مرا به جنون می رسانید .
معلم ها و شاگردها گاهی باید با هم بجنگند .
گاهی باید یکدیگر را ترک کنند .
گاهی باید مچ یکدیگر را بگیرند .
...............
همه چیز خیلی ناگهانی اتفاق افتاد .
او آمد .
دلم در آن لحظه هیچ حساب و کتابی نمی کرد . پیش رفتم . سلامی دادم از سر قدر شناسی به امید اینکه دریابد حس آن لحظه را و در فاصله ای به کوتاهی فشردن دست های یکدیگر و بوسیدن روی هم یادم آمد روز معلم است . درنگ نکردم تا عقلم بر احساسم غلبه کند . تبریک گفتم . گمان می کنم شاد شد !
با زبان مشترکمان حرف زدیم و در تمام آن دقایقی که ساز زدیم حس کردم هیچ فاصله ای نبوده تمام این سال ها . معجزه زبان مشترک همین است دیگر .
داستانش فرق دارد اصلا .
همین دیگر !
..

کافه سه شنبه

2011-05-03T08:48:00.000+04:00

به کافه نیکات بیایید !

چای هفت گیاه و کیک سیب و گردو
تهران . خانه هنرمندان
اردیبهشت نود

2011-04-30T20:33:00.002+04:00

یکی از لحظات معمولی زندگی که به همه چیز فحش میدی می تونه اون لحظه ای باشه که نصف شبی پاورچین پاورچین در تاریکی مطلق و با تلاش بسیار برای اینکه کسی رو بیدار نکنی بری سر یخچال به امید یافتن چیزی که کمی نیمه شب را خوشمزه کند و با یخچالی روبرو شوی که چراغش همان لحظه بسوزد .
یخچال بدونِ چراغ مراد نمی دهد !
..

کافه سه شنبه

2011-04-26T18:36:00.002+04:00

صفحه ویژه کافه سه شنبه

Cafe Paul
Dubai . 2011

2011-04-23T14:02:00.000+04:00

هوای بهاری چیز مزخرفی ست . هوای خاطره برانگیزاننده ایست . هوای خرابی های نیمه شبانه ست . خصوصا که هوای بهار سرزمینی باشد که واقعا بهار دارد .
بهار بهار بهار . هوای حسرت خوردن است . حسرت عشق های سقط شده . حسرت عشق های نا بهنگام . عشق های دیر از راه رسیده ، عشق های زودهنگام نفله شده یا عشق های ماندگار به زبان نیامده .
هوای به خاطر آوردن تمام آن چیزهایی که خواستم و نشد . تمام چیزهایی که می خواهم و می دانم ناممکن است .
هوای بهار موسیقی دارد . موسیقی اش تصویر دارد . تصویرش درد دارد . پرنده دارد . پرنده هایی که به تماشای آبها رفتند .
هوای بهار هوای سفر دارد . سفرهای پیش بینی نشده . پیش بینی های بر باد رفته .
هوای بهار عکس دارد . عکس هایش باران دارد . بارانش لطف دارد .
هوای بهار بو دارد . بوی رهایی دارد . بوی سبکی دارد . بوی آزادی دارد . آزادی اش اما بوی حسرت دارد .
هوای بهار دل دارد . دلتنگی دارد و دلتنگی اش اندازه ندارد .
هوای بهار همه چیز دارد و من در این هوای بهار ، در هوای بهاری سرزمینی که واقعا بهار دارد دلم هوای زمستان سرزمین دیگری را کرده است .
و به همین سادگی می توان از زندگی لذت نبرد
..

2011-04-17T02:09:00.001+04:00

خیالات شیرین همان خیالاتی هستند که به باد می روند !
همان هایی که تو به بادشان می دهی !
..

عنوان مادری

2011-04-14T01:38:00.000+04:00

صدای خودم رو به خاطر میارم !
مامانم می پرسه : اسم تو چیه ؟
در یک عصر آخرهای تابستان کودک یک سال و اندی جواب می ده : اسم من نی نی ه .
مامانم می پرسه : اسم تو چیه ؟ ( این بار با تاکید بیشتری !)
می گم اسم من نی نی ه . ( با تاکید بیشتر ! و کلافه از درک پایین آدم بزرگ ها از آنچه که من می گم . )
صدای بعد از ظهر تابستانی مشهد روی نوار کاست ضبط شده است . حتی کمی هم بوی آن روزهای ناب کودکی را همراه دارد . گرما هم دارد حتی .
............
حالا بیشتر از سی سال از آن روزها گذشته .
کودک یک ساله من مانند جوجه های تازه از تخم درآمده کارتون های دوران کودکی با صدای تو دماغی و خردسالش به من می گوید مامان . من با او سر و کله میزنم و سعی می کنم کودکی خودم را در خودم زنده کنم تا بهتر درک کنم دنیای زلال و بدون پیچیدگی اش را .
حقیقتش اینست که من باز دچار این احساس هستم که حتما چیزی در من غلط است . چرا من احساسی شبیه بیشتر مادرانی که تابه حال دیده ام ندارم . چرا نمی توانم به مناسبت یک سالگی دخترم بگویم که یک سال گذشته بهترین سال زندگی من بوده است . چرا اینطور احساس نمی کنم که زندگی من با این دخترک یک ساله معنای دیگری گرفته است و احساس عشق و محبت و صفا و صمیمیت بیشتر از قبل و حس بی همتای مادری و هزار و یک تفسیر شاعرانه دیگر نسبت به این یک سال ندارم .
من یک سال گذشته را زندگی کردم مثل سال های قبلش . مثل سالهایی که خودم کودک یک مادر بودم .
می خواهم بگویم این هم یک بخشی از داستانی ست که من بازیگر آن هستم و اسم آن زندگی نیکی است . من در قسمتی از این داستان کودک هستم ، در قسمتی دیگر مادر کودکی . در جایی هنرمند به حساب می آیم ، در جایی دیگر زنی خانه‌دار . در تکه ای از این داستان دوست کسانی هستم و در تکه ای دیگر لابد دشمن کسی . هیچکدام از این ها نه خوب است و نه بد . نه باعث خوشحالی ست و نه سبب بدحالی .
چطور بگویم ؟ این حرف را هزاران بار گفته ام و خیلی تکراری ست اما چیزهایی که در این دنیا مرا بسیار شاد می کنند خیلی خیلی کم هستند اما چیزهایی که مرا رنجور و مچاله می کنند ، فراوان !
این همه را باز گفتم که چه بگویم ؟ که بگویم دخترکم یک ساله شد .
باران حالا حقیقتا عضوی از خانواده ماست و جای خودش را در همه جای زندگی ما باز کرده است . با وجود اینکه با او لحظات خیلی خوبی را تجربه کرده ام اما باید اعتراف کنم که تردید کردم و به هیچ عنوان باور نمی کنم مادری وجود داشته باشد که بعد از مادر شدن لحظه ای تردید نکرده باشد که شاید بهتر بود بچه ای در کار نمی بود مثل خیلی از تردیدهای دیگر .
تردید کردم ، پشیمان شدم ، گریه کردم و باز خندیدم . سعی کردم خودِ خودم را آنجور که دلم میخواسته نگه دارم و در همین حال از جوانه کوچکم هم نگهداری کنم و حالا چیزی که بیشتر از هر چیزی حال مرا خوش می کند اینست که من چیز سختی را تجربه کرده ام و در پایان یک سال از نتیجه تجربه ام راضی هستم .
چیزی که هر روز به آن فکر می کنم اینست که در زندگی با خودم و احساساتم روراست باشم و هراسی از ابراز آن ها نداشته باشم !
عناوین چیزهای به دردنخوری هستند : مادر ، پدر ، فرزند !
تولدت مبارک باران عزیزم !
..

2011-04-12T13:08:00.001+04:00

کافه سه شنبه

2011-04-11T03:07:00.000+04:00

ای خدا
..... هجران مکن !
..... نالان مکن !
..

2011-04-05T15:37:00.002+04:00

کافه سه شنبه به این مکان اسباب کشی کرده است .
کافه نیکات

کافه سه شنبه

2011-03-29T17:06:00.002+04:00

Caribou Cafe
Dubai

2011-03-23T00:59:00.003+04:00

قبل از تحویل سال که دیگه ولو شده بودیم و نمیدونستیم بخوابیم یا بیدار بمونیم داشتیم دوتایی تصور می کردیم چهار سال دیگه که دوباره تحویل سال همین ساعت ها باشه ″باران‶ پنج ساله است و احتمالا دوست داره که برای تحویل سال بیدار بمونه و حتما نمی تونه مقاومت کنه و خوابش می بره و اون وقت صبح که از خواب بیدار می شه لابد کلی دلخور می شه که چرا منو بیدار نکردین .
همه باید در زندگی حداقل یک بار این سوال رو از خودشون بپرسند!
..

2011-03-21T03:22:00.000+04:00

سال نو شد .
ماه کامل بود .
..

2011-03-20T02:07:00.004+04:00

این روزها بیشتر مطالب فیس بوک و وبلاگ ها بوی عید و بهار و سال نو می دهند .
جو است دیگر . آدم را میگیرد .
فکر می کنم باید منم یک بهارانه برای دوستانم داشته باشم .
اما دل است دیگر ! وقتی مثل اکثر مواقع سر ناسازگاری داشته باشد خودت را هم بکشی چیز به درد بخوری ازش در نمی آید .
خشک شده است اصلا .
حوصله ندارد هیچ .
مدام با خودش می گوید : ( اما من صدایش را می شنوم بلند ! ) عید است که عید باشد . بهار است که باشد . اصلا برای جایی که زمستان ندارد بهار چه معنایی دارد ؟ سال نو می شود که بشود . این همه سال نو و کهنه شد چه اتفاقی افتاد که حالا بخواهد بیافتد ؟ یک عالمه شعرهای بهاری هم مدام می آیند در سرش رژه می روند و خودشان را یادآوری می کنند اما هیچ نتیجه ای ندارد که ندارد .
خوب که نگاهش می کنم میبینم خیلی هم حالش بد نیست اما انگار دچار یک بی تفاوتی شدید شده است نسبت به همه چیز . علتش را هم البته می داند و من هم می دانم ، خب آخر دل خودم است خدای ناکرده !
خیلی وقت است که دارد بهانه های کوچک خوش بودن را از زندگی اش حذف می کند .
اینطوری شده ست که روزها هیچ فرقی با هم ندارند برایش . روز اول بهار و روز تولد و روز اولین فلان و روز آخرین بهمان و چه و چه ، همه برایش یکسان اند . خب این شاید خیلی هم خوب نباشد . اما کاریست که شده و حالا حتی دل و دماغ درست کردن این وضعیت را هم ندارد .
بگذریم .
دیشب تا صبح به این فکر کردم که چرا اصلا میشماریم ما این روزها و شب های لعنتی را ؟ به هیچ نتیجه ای نرسیدم ولی در تمام آن چند ساعت که به سقف خیره شده بودم و مغزم عین تراکتور کار میکرد یک تصویر خیلی روشن جلوی چشمانم بود .
وقتی وارد پذیرایی خانه تان می شدیم ، سمت راست ، یک قاب مستطیل روی دیوار بود که نوشته ای را نگهداری می کرد . آن نوشته این بود :
مرد بقال پرسید : چند من خربزه می خواهی ؟
من از او پرسیدم : دلِ خوش سیری چند ؟
..
آن موقع در آن عالم کودکی هر بار به خانه تان می آمدم فکر می کردم چه شعر زشتی که از خربزه و بقال و این چیزها حرف زده است . آخر خربزه و هندوانه و بقال که نشد شعر .
حالا خیلی دلم می خواهد همان تابلو را بدهی به من که بزنم به دیوار خانه ام .
.......
خلاصه اینکه فکر می کنم آدم اگر محدود نباشد از هر نوعش ، اگر آزاد باشد به معنای واقعی و اگر دلش خوش باشد ، هر لحظه می تواند برایش بهار باشد . بهاری آنچنان حقیقی که در هر لحظه هزاران بار جوانه بزند .
چنین حسی فکر می کنم چیزی جز یک وعده سر خرمن نیست اما برای ادامه زندگی فقط می توان به چنین چیزی امید داشت . باشد که محقق شود .
الهی آمین .
و خب ،
همین دیگر !
..

کافه سه شنبه

2011-03-15T13:07:00.001+04:00

Cafe NERO
Dubai

2011-03-14T16:07:00.000+04:00

برای من عشق گاهی به شکل یک ذره تابان است که باید بگردم ببینم کجای وجودم خودش را پنهان کرده که اینطور نورش را به همه جا پاشیده .
گاهی به شکل یک گوی کوچک است که می توانم یواشکی بگذارمش کف دست دوستی یا بیاندازمش در جیب پالتویش .
و گاهی مانند یک پارچه ابریشمی نازک و درخشان پهنش می کنم روی تمام کره زمین و سعی می کنم برسانمش به دست کسانی که آرزویشان را دارم .

2011-03-14T01:41:00.003+04:00

حتی کلیشه ها هم می توانند یگانه باشند .
هر کسی باید عکسِ شیشه باران خورده خودش را داشته باشد .
..

2011-03-13T00:33:00.002+04:00

خواب میبینم جلیل شهناز دارد در دستگاه سه گاه بداهه نوازی می کند .
گوش می دهم تمام جملاتش را .
از غلظت جمله ها از خواب بیدار می شوم .
چیزی فکرم را مشغول می کند.
جملاتی که او بداهه می نواخت از کجا در سر من می چرخید .
من داشتم بداهه می نواختم ؟
آن هم سه گاه ؟
عجب احساس خوبی .
..

2011-03-09T15:10:00.001+04:00

من می خوابم به شرطی که ادامه خواب دیشب را ببینم .
شنیدی ؟
..

کافه سه شنبه

2011-03-08T13:59:00.003+04:00

Caribou Cafe
Dubai
..

2011-03-06T11:26:00.000+04:00

وقتی آشپزخانه خانه ای سوت و کور باشد یعنی صاحب خانه حالش خوب نیست .
..

2011-03-01T19:22:00.002+04:00

حالا من و باران یک چیزهایی با هم داریم که فقط خودمان می دانیم .
کلمات مشترک ، موزیک های مشترک و صداهای مشترک .
یعنی اینکه من می دانم و او هم می داند که هر کجا باشیم و حتی موقعی که از هم فاصله داریم باید سر آن کلمه یا آن آهنگ یا آن صدا بیاییم پیش هم و به هم لبخند بزنیم .
و خب ،
این خیلی خوب است!
..

2011-02-26T15:55:00.002+04:00

این روزها این جمله مدام در گوشم صدا می کند و نمی دانم چرا هر بار به شدت بغض می کنم .
″بچه ها باید نسبت به آدم بزرگ ها گذشت داشته باشند.″
..

2011-02-24T23:10:00.000+04:00

ای کاش !
..

2011-02-23T02:25:00.002+04:00

راستش من خیلی وقت ها خیلی ها را در دلم مسخره می کنم و البته بیشتر موارد صدای دلم را بلند هم می گویم تا همه بشنوند و خب بیشتر موارد این بلند گفتنِ آنچه که فکر می کنم باعث رنجش خیلی ها می شود که من حتی این را هم باز در دلم مسخره می کنم و البته با صدای بلند در وبلاگم هم می نویسم که اصلا و ابدا از این موضوع ناراحت نیستم و حتی گاهی خودم را هم به همین خاطر مسخره می کنم که این یکی حتی باعث شادی ام هم می شود .
..

کافه سه شنبه

2011-02-22T15:12:00.000+04:00

Cafe Nero

2011-02-18T13:30:00.001+04:00

گفتم آهن دلی کنم چندی
ندهم دل به هیچ گوسفندی
..
سعدی به روایت نیکات

کافه سه شنبه

2011-02-15T20:40:00.003+04:00

Cafe Paul
Dubai
.....................................

به خواب می ماند !
..

2011-02-13T15:44:00.002+04:00

نمی دانم قبلا گفته ام یا نوشته ام که من خیلی از قیافه در هم کشیده ات هنگام نوشیدن یک نوشیدنی تلخ خوشم می آید یا نه ؟
..

2011-02-10T14:13:00.001+04:00

آخ چقدر دوسِت دارم
بیشتر از یه عالمه !
..

پی نوشت : ندارد !
..

2011-02-09T01:24:00.002+04:00

می دانی که من خوابِ خوابهای تو را می بینم ؟!
خواب هایی که تو قبلا دیده ای و گاهی برای من تعریفشان می کنی .
..

کافه سه شنبه

2011-02-08T10:10:00.000+04:00

Mint Tea
Chefchaouen , Morocco
...............................................................

تو آزادی و
خلقی
در
غم رویت
گرفتاران
..

2011-02-03T23:20:00.003+04:00

اگر بخواهم برایت تعریف کنم امشب را ، باید بگویم که خب ،
همه چیز آرام و آرام و آرام بود . دخترک مثل یک قطره بارون شفاف و غلطان به همه جای خانه اش سرک می کشد و کشف می کند محیطی را که هیچ دخالتی در بوجود آوردنش نداشته است .
ما با هم سالاد درست کردیم . خیلی سر صبر و با حوصله کاهوهای یخی را شستم . آووکادو را خیلی تمیز و زیبا از وسط دو نیم کردم و مثل همیشه هیجان دیدن هسته اش را داشتم . انگار که قرار باشد یک روزی میان یک آووکادو چیزی غیر از هسته آووکادو پیدا کنم مثل یک پرنده کوچک .
کیوی ها و گوجه فرنگی ها را با چاقو خرد کردم و در تمام مدت بریدن کیوی ها و گوجه فرنگی ها داشتم به این فکر می کردم که شاید بشود از روی شکلی که آدم گوجه فرنگی ها را خرد می کند گفت که چه جور آدمی ست .
او گردو می شکست بدون عجله . گردو ها را دانه دانه میان پارچه می گذاشت و می شکستشان . مغز گردوها را خرد می کرد و به کاهوهای من اضافه می کرد .
پنیر ، سبزی معطر ، روغن زیتون و هزار چیز بهشتی دیگر به سالاد اضافه کردیم .
از همه مهمتر اینکه با هم گپ می زدیم .
داشتم فکر می کردم که تعریف کردن همین کارهای ساده چقدر قشنگ است و چقدر دل آدم را آب می کند و شاید این لحظه از آن لحظاتی باشد که بعدها در زندگی به آن فکر کنم اما ،
من درست در همان لحظات داشتم به این فکر می کردم که چرا این دنیای خیلی کوچک و حقیر اینقدر بزرگ است که من نمی توانم در همین لحظه پیش او باشم که برای اولین بار دارد لحظات پروراندن کودکی را در درون خودش تجربه می کند و با هم درباره آینده خیال پردازی کنیم یا پیش آن دیگری که غمگین و پریشان است و درجایی که خودش هم دلش نمی خواهد روزگار می گذراند و من آرزو داشتم سرش را در آغوش بگیرم و با هم نفس بکشیم یا او که فردا تولدش است و من آرزو می کردم می توانستم برایش هدیه ای بخرم و صورتش را ببوسم .
اینطور شد که با صدای بلند از باران پرسیدم که چرا زندگی اینقدر ناجور است ؟
واقعا ناجور !
چرا یک روزی نمی آید که همه چیز با هم جور باشد ؟
.......................
او همچنان مثل یک قطره می غلطید و می خندید و تکه های اسباب بازیهایش را با هم جور می کرد .
خوش به حالش !
..

2011-02-03T00:29:00.000+04:00

آدمهایی در زندگی هستند که انگار فقط گاه به گاه می آیند تا به خاطرت بیاورند تمام چیزهایی که شاید خواسته یا ناخواسته می خواهی از آنها فرار کنی و وجود و حضورشان در آن گاه ها فقط و فقط تاکیدی بر این داستان است که نمی‌توانی از آنچه که باید باشی فرار کنی .
بعضی هایشان خیلی لعنتی هستند !
..

کافه سه شنبه

2011-02-01T11:34:00.002+04:00

Dubai . Irish Village
............................................................................................

نه هر درخت تحمل کند جفای خزان
غلام قامت سروم که این قدم دارد
..

2011-01-31T19:09:00.002+04:00

دلتنگ تمام این شب ها و روزهایی هستم که در این هزار سالی که گذشت در خیالمان ساختیم و هرگز نیامدند .
کار به جایی رسیده که ناچارم پای خیالم را ببندم به پای خودم .
لعنت به محدودیت !
..

2011-01-29T19:10:00.002+04:00

نور خیلی کم است و شمع سیب و دارچینی خودش را به همه جای خانه رسانیده و سرک کشیده و بوی خودش را جا گذاشته است .
باز از آن وقت هاست که سکوت را نمی شنوم .
چقدر صداهای درونم خوب هستند .
چه حرف های خوبی دارد میانمان رد و بدل می شود .
چه نواهای خوشی در من نواخته می شود .
چه بگویم ؟
چیزی نمی گویم .
هیچ چیزِ گفتنی‌ای وجود ندارد .
سکوت می کنم .
سکوت می کنم .
سکوت !
..